Χρόνια πολλά

Καλές γιορτές σε όλους

...και προσοχή στους δρόμους...

Επιστροφή;

Αυτή τη χρονική περίοδο δεν υπάρχει τίποτα το σταθερό στη ζωή μου. Κάθε μέρα είναι διαφορετική και δυστυχώς η πρόσβαση στο διαδίκτυο γίνεται μόνο μέσω το κινητού μου τηλεφώνου. Ευτυχώς έχω εγκαταστήσει ένα RSS Reader και διαβάζω σχεδόν καθημερινά τις δημοσιεύσεις σας. Εγώ δεν ανεβάζω τίποτα προς το παρόν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι έχω εγκαταλήψει κάθε επαφή με το μπλογκινκ. Οι συγκυρίες βλέπετε.

Συνεχίστε να γράφετε.

Σύντομα μαζί σας (ελπίζω...).

Ψάχνοντας απαντήσεις...

…έχω μια ερώτηση προς τους υποψήφιους για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ:

Ποιος είναι ο καταλληλότερος από τους άλλους δυο υποψήφιους για την προεδρία;

Προσδοκώ σε τρεις ειλικρινείς απαντήσεις.

Επιστροφή...

Μετά από δεκαπέντε μέρες απουσίας από την εργασία μου, λόγω συμμετοχής σε σεμινάριο, επέστρεψα και βρήκα μια στοίβα έγγραφα κι άλλες τόσες εκκρεμότητες να με περιμένουν ανυπόμονα.

Αθάνατο ελληνικό δημόσιο, κανείς δεν κουνάει ούτε το δαχτυλάκι του αν δεν προβλέπεται.

Κατά τα άλλα, τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια προβλήματα, η ίδια κυβέρνηση (σχεδόν).

Παρατήρηση: Να μην εκλεγεί η Μαριέτα; Γιατί; Με έχει φάει η στεναχώρια.

Σκέψη: Μήπως να θέσω κι εγώ υποψηφιότητα για αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ;

…Ας γυρίσω στο χαρτομάνι μου…

Και για να μην ξεχάσω, Καλό Μήνα...

Εκλογές.

Σε λίγες μέρες έρχονται οι εκλογές και για μια ακόμα φορά έχω την ίδια απορία:

Καλά, όλοι ετούτοι οι πολιτευτές κι επίδοξοι βουλευτάδες μας περνάνε για ηλίθιους, για να μη χρησιμοποιήσω καμιά άλλη έκφραση! Νομίζουν ότι ζούμε εκατό χρόνια πίσω και ότι μπορεί να μας κοροϊδεύουν ότι ώρα θέλουν; Δεν έχουν καταλάβει ότι οι εποχές άλλαξαν κι ότι πρέπει κι αυτοί να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες;

Περίεργο…

Ακόμα πιο περίεργο είναι ότι ο λαός εθελούσια πάει και τους ψηφίζει γνωρίζοντας ότι ακόμα μια φορά θα τον κοροϊδέψουν. Περίεργο, θα μου πεις δεν είναι γιατί ο κάθε ψηφοφόρος θα ρίξει το σταυρό του εκεί που θα τον «εξυπηρετήσουν» ή που νομίζει ότι θα τον «εξυπηρετήσουν». Δεν πάει όμως μπροστά ο τόπος έτσι.

Θλίβομαι…

Γιατί δεν υπάρχει στον τόπο τούτο μια πολιτική δύναμη που να με εκφράζει απόλυτα ή σχεδόν απόλυτα. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, στελέχη πολιτικά, οι οποίοι έχουν σωστό λόγο και σκέψεις ωραίες, αλλά δυστυχώς «πνίγονται» μέσα στο συρφετό και τη σκόνη των συναδέρφων τους.

Μακάρι…

Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση τα πράγματα να είναι αλλιώς…

Υ.Γ. :

Πρέπει να αποφασίσω που θα ρίξω την ψήφο μου, στην κάλπη ή στην ελπίδα.

Καταστροφή...

Είναι απίστευτη αυτή η ατελείωτη καταστροφή.

Δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και είναι αδύνατο να επανέρθει στην προηγούμενη κατάσταση.

Κλαίω, κυριολεκτικά, για τη μάνα με τα παιδιά στην αγκαλιά της που κάηκε,

Κλαίω για όσους απανθρακώθηκαν,

Κλαίω για την ανείπωτη κι αδιανόητη οικολογική καταστροφή,

Κλαίω για το κακό που συμβαίνει,

Κλαίω για τους πολιτικούς μας που δεν αξίζουν ούτε για κλωτσιές

Και κλαίω και για μένα που το παιδί μου θα ζήσει σ’ ένα κόσμο με λιγότερο οξυγόνο, με λιγότερο νερό, με λιγότερο ουρανό.

Θεέ μου, πόσος καπνός θα σε ικανοποιήσει επιτέλους;

Απάντηση στη Mafalda

Η Mafalda σε προηγούμενο ποστ που δημοσίευσα άφησε ένα σχόλιο γεμάτο απορίες. Σκέφτηκα να της απαντήσω μ’ ένα καινούριο ποστ, μιας και η απάντηση είναι μακροσκελής.

Λοιπόν, Mafalda, όταν λέμε φυσική αναγέννηση εννοούμε ακριβώς αυτό, να συσταθεί πάλι το οικοσύστημα από μόνο του, χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση. Το μοναδικό ίσως που μπορεί ο άνθρωπος να κάνει είναι να ενισχύσει την προστασία από τη διάβρωση φτιάχνοντας κλαδοπλέγματα. Τι είναι αυτά και πως γίνονται; Απλά, κόβουμε χοντρά κλαδιά από τα καμένα δέντρα, τα μπήγουμε στο έδαφος ανά 30-40 πόντους αφήνοντας ένα μέρος τους να εξέχει κι έπειτα ‘πλέκουμε’ άλλα –λεπτότερα συνήθως- κλαδιά ενδιάμεσα. Με τον τρόπο αυτό όταν βρέξει και λόγω των ισχυρών κλίσεων των δασικών εδαφών στη χώρα μας, μόλις το έδαφος αρχίσει να παρασύρεται να βρει εμπόδιο και να συγκρατηθεί στο πίσω μέρος των κλαδοπλεγμάτων και να μην καταλήξει στη θάλασσα! Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται το ξέπλυμα του εδάφους και η υποβάθμισή του. Τίποτα άλλο δεν μπορεί να κάνει ο άνθρωπος το οποίο να βοηθήσει τη φυσική αναγέννηση. Στην περίπτωση του ελατοδάσους, πρέπει να γίνει αναδάσωση διότι από μόνο του το οικοσύστημα δύσκολα επανέρχεται. Στα δάση πεύκης όμως, απαντώντας στο ερώτημά σου για το πώς μπορεί η φύση να αναγεννηθεί δίπλα στα καμένα, η διαδικασία φυσικής αναγέννησης είναι σχετικά εύκολη και γρήγορη. Κατ’ αρχάς πρέπει να γνωρίζεις ότι τα κουκουνάρια ανοίγουν δύσκολα για να αφήσουν το σπόρο στο έδαφος για να βλαστήσει. Η μεγάλη θερμοκρασία όμως που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς κάνει τα κουκουνάρια να ανοίξουν και να διασπείρουν τους σπόρους παντού. Επιπλέον, η στάχτη από τη φωτιά είναι πρώτης τάξεως λίπασμα κι έτσι – υπό την προϋπόθεση ότι δε θα ξεπλυθεί το έδαφος από τη βροχή – έχεις ένα ιδανικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν νέα φυτά. Στο σημείο αυτό πρέπει να σου επισημάνω και το γεγονός ότι τα πεύκα είναι είδη που απαιτούν φως από τη νεαρή τους ηλικία προκειμένου να αναπτυχθούν, σε αντίθεση με τα έλατα που όταν είναι νεαρά χρειάζονται σκιά. Φέρε στο μυαλό σου τώρα την εικόνα του καμένου ελατοδάσους που είναι εκτεθειμένο στον ήλιο με τα νεαρά έλατα να παλεύουν για λίγη σκιά. Μόνο όταν υπάρχουν άλλα έλατα μεγαλύτερα αναπτύσσονται καλά τα νέα άτομα ελάτης. Το ανάποδο συμβαίνει με το πευκοδάσος. Κάτω από ήδη μεγάλα δέντρα πεύκης με πυκνό ίσκιο δύσκολα μεγαλώνουν τα νέα πεύκα. Δεν ισχυρίζομαι ότι η φωτιά είναι κάτι καλό, αλλά στην περίπτωση γερασμένων δασών πεύκης ίσως έχει και ευεργετικά αποτελέσματα από τη σκοπιά της ανανέωσης του δασικού κεφαλαίου και ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν κι άλλα είδη, χλωρίδας αλλά και πανίδας, που υποφέρουν ή καταστρέφονται από την πυρκαγιά.

Ένας άλλος παράγοντας που δεν αναφέρεται ποτέ από κανέναν είναι το φυτευτικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί στην αναδάσωση. Άντε και το πήραμε απόφαση να κάνουμε την αναδάσωση που φωνάζουν όλοι, άντε και εξασφαλίσαμε τα κονδύλια, τα δεντρύλια από πού θα τα πάρουμε; Κάηκε το Χ δάσος στη βόρεια ελλάδα και στην περιοχή δεν υπάρχει φυτώριο. Θα πάρουμε φυτά από το φυτώριο στη νότια ελλάδα. ΛΑΘΟΣ. Το φυτό που γεννήθηκε από γονείς που μεγάλωσαν στη π.χ. Ρόδο και μεγάλωσε κι αυτό εκεί δεν είναι κατάλληλο για τη Χαλκιδική για ευνόητους λόγους. Τα γονίδιά του θα του κληρονομήσουν χαρακτηριστικά τα οποία είναι ευνοϊκά για το μικροκλίμα της Ρόδου, αλλά ακατάλληλα γι’ αυτό της Χαλκιδικής. Το αποτέλεσμα θα είναι λίγο καιρό μετά τη μεταφύτευση να έχει λίγες πιθανότητες να επιβιώσει και να οδηγηθεί μοιραία στο θάνατο. (Βέβαια οι ντόπιοι βουλευτές – υπουργοί και λοιποί πολιτικοί και πολιτειακοί παράγοντες θα ‘εγκαινιάσουν’ την αναδάσωση χάριν της προβολής τους και μετά την αποτυχία θα ρίξουν τις ευθύνες στο δασαρχείο, στον καιρό ή όπου άλλού βρουν!).

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς σαν απλοί πολίτες; Να βοηθήσουμε βεβαίως εθελοντικά στην αναδάσωση – ακολουθώντας πάντα τις υποδείξεις των ειδικών. Το πότισμα που αναφέρεις είναι κάτι δύσκολο και δαπανηρό για ένα πολίτη και δεν έχει και αποτέλεσμα γιατί πρέπει να γίνεται σε μεγάλη κλίμακα. Πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε και να μην αφήνουμε τα κοπάδια με τα ζώα να μπαίνουν μέσα σε καμένες εκτάσεις γιατί αυτές είναι πολύ ευαίσθητες και αν τα ζώα φάνε τα νέα βλαστάρια η φυσική αναγέννηση ακυρώνεται. Η συνδρομή των πολιτών στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών με την έγκαιρη ειδοποίηση της πυροσβεστικής υπηρεσίας είναι σημαντικότατη. Και κάτι τελευταίο. Εκεί που γίνονται αυτές οι διαδηλώσεις μπροστά στη Βουλή για την αναδάσωση και το περιβάλλον, ας απαιτήσουν από τους πολιτικούς τη χρηματοδότηση της δασικής υπηρεσίας για έργα κι ενέργειες πρόληψης γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να βάζουμε χρήματα από την τσέπη μας γι’ αυτή τη δουλειά.

Mafalda, προσπάθησα να είμαι όσο το δυνατόν περιεκτικότερος και να αποφύγω τις μακρηγορίες. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που έπρεπε να γράψω αλλά το ποστ θα γινόταν σεντόνι διπλόφαρδο. Σιγά σιγά θα αναφέρω κι άλλα, εσύ όμως μην πτοείσαι, όσες απορίες έχεις είναι ευπρόσδεκτες.